Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

κάπνισμα και τοστ.

Σε μιάλλη ζωή
θα ήθελα να ήμουνα τασάκι
νακουμπάς το τσιγάρο σου το πρώτο
ή
θάθελα ναμουν
η τρύπα στη κάλτσα σου
την διαφορετική απτάλλο πόδι
ή ναμουν
το λευκοσπιντο βρακί σου
που αγκαλιάζει την απογευματινή σου κάβλα
και τη σφίγγει.
θα μπορούσα ίσως ναμουν
ένα κομμάτι μουσικής
που έγραψες βιαστικά σενα χαρτάκι να θυμάσαι
ή ένα κομμάτι τόστ γαλοπούλας με τυρί,
ταγαπημένο σου.

μα καταλήγω σαυτή τη ζωή
να γυροφέρνομαι
πάντα απλά εγώ
κιαν κάπου κάπου δε σου κάνω,
ε τοτε κιεμένα
δε μαρέσω και πολύ.




αυτοτοβρηκαεδω.

2 σχόλια: