Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

υγρο·ποίηση.

Οταν ο ήλιος μας καίει
                             και μεις
                             λιώνουμε · τουλάχυστον
τα υγρά ανακατεύονται πιο εύκολα
                                      πιο εύκολα
κι εμείς ανακατευόμενοι γινόμαστ1.
Στο ντεμί της μέρας
       φουλ καναπεδίσια ρευστότητα
       και σεξτρεμιστικοί σε ξάτμιση.
Κι όταν φωτίζει τάλλο -δηλαδή
το φεγγάρι,
εκεί που το αλκόολ της τόσης
                            αφυδάτωσης
μας χαϊδεύει στα σβέρκα
ε τότε,
σαν σε ποτήρια
χυνόμαστε πάνω σε κρεβάτια αφρολέξ
με ιδρώτα να φουσκώσουν.
Αυτά τα ολοήμερα
πολύ ταπολαμβάνω

κι όταν θα πηγαίνουν όλοι θάλασσα
να δροσιστούν εντέλει,
μεις θα τελειώνουμ αχόρταγα
τα καλαμάκια
όλων των σουπερ μάρκετς.