Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

γιόλο για όλο.

Περπατάω και όλοι με κοιτάνε
λες και ξέρουν ότι κάτι μου' χει συμβεί.

Περπατάω και η ώρα είναι έντεκα
το πρωί βεβαίως
μια κωλόγρια με βρέχει με το λάστιχο
πρωινή καθαριότητα
αλλά γιόλο

Περπατάω και με βλέπω στις τζαμαρίες
ακόμα ξενυχτισμένη από χθες
ακόμα ντυμένη με νύχτα
η μάσκαρα μου χει φτάσει στο σαγόνι
αλλά γιόλο

Περπατάω και ασυναίσθητα
χτυπάω με το χέρι μου ο,τι βρω
θάμνους κάγκελα αμάξια
χωρίς καπέλα και γυαλιά
στο ήλιο από κάτω 
αλλα ναι
γιόλο

Περπατάω και οι πρωινές μουσούδες των ανθρώπων
μοιάζουν πολύ επικριτικές
αν και η φούστα μου
παραείναι κοντή σταλήθεια
αλλά γιόλο

Το γιόλο σα λέξη 
μου θυμίζει τσιχλόφουσκα
σε τροπίκή γεύση
με σιρόπι στο κέντρο πράσινο
κι επικάλυψη με λευκή σοκολάτα
δηλαδή
ο,τι να ναι.
τη σιχαίνομαι αυτή τη λέξη

Περπατάω και σκέφτομαι
εγώ άραγε 
πόσο γιόλο είμαι;
Χθες βράδυ μουπες
πως είμαι και πολύ γιόλο 

Περπατάω και σε πέντε λεπτά
φτάνω σπίτι
Γιόλο
Κάνω στάση και πίνω μπύρες
Γιολο
Κατέληξα να μας αναλύω

Μακάρι να μπορούσα
να πώ
γιολο 
για όλο
αυτό το μεταξύ μας

κάργα καργιολοκατασταση
αλλά όχι και γιόλο

με κάτι τέτοιες λέξεις την πατάμε
και μετά
αντε να βρεις λόγια να εκφράσεις το συναίσθημα.

γιόλο


σε θέλω


















1 σχόλιο: