Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015

Κάπως έτσι παρα λυρισμός.

Και κάπως ενώ περπατούσα έπεσα πάνω σε έναν άντρα με πορτοκαλί ζιβάγκο πουλόβερ και μου έκανε εντύπωση μιας και είχα καιρό να δώ κάποιον που να φοράει πορτοκαλί πουλόβερ καλοκαιριάτικα.
Μήπως έχεις φωτιά;
με ρώτησε.
Οχι,αλλά έχω τσιγάρα,
απάντησα.
Α,ωραία,
απάντησε.
Και αφού τοποθετήσαμε τα τσιγάρα μου στα χείλια μας,
αρχίσαμε να παρατηρούμε ο ένας τον άλλον.
Αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα για να συζητήσουμε περι του γιαπωνέζικου πολιτισμού,
αλλά η κουβέντα μας μέσα σε λίγα λεπτά είχε πολιτικοποιηθεί.
και ύστερα από μια ώρα είχαμε καταλήξει να συγκρίνουμε
τα κενά ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών μας.
Η αλήθεια είναι πως τα δάχτυλα των ποδιών του
είχαν κάτι πολύ περίεργο.
Αρχικά στο δεξί του πόδι τα δάχτυλα ήταν έξι
και τα κενά ανάμεσα σε αυτά του δεξιού του ποδιού παραήταν μεγάλα.
Τον ρώτησα αρκετά ευγενικά
αν είχε μάθει ποτέ τον λόγο απο την μάνα του ή τον πατέρα του
γιαυτό το κενό ανάμεσα στα δάχτυλα
και μου έδωσε μια πολύ ικανοποιητική απάντηση.
Είπε:
λίγες μέρες μετά τη σύλληψη του ωαρίου
ο πατέρας μου συλλήφθηκε απο τις αστυνομικές αρχές
μιας και εμπορευόταν μεγάλες ποσότητες κοκαΐνης
και κάποιος τον ρουφιάνεψε.
Η μάνα μου στεναχωρήθηκε τόσο πολύ
που έπεσε σε κατάθλιψη και άθελά της
μετέδωσε το συναισθηματικό της κενό στα δάχτυλα του αριστερού μου ποδιού.
Ξαφνικά χτύπησε το ξυπνητήρι μου.
Είχα τότε αυτά τα ξυπνητήρια ρωσικού τύπου που χτυπάνε πάρα πολύ δυνατά
κι επειδή εκείνο τον διάστημα είχα πρόβλημα με τα νεύρα μου
κάθε φορά που άκουγα αυτόν τον απαίσιο ήχο
έβγαζα το ξυπνητήρι απο την τσάντα μου και απο την μανία μου
να το ξεφορτωθώ οσο πιο γρήγορα γίνεται
το πέταγα όσο πιο μακριά μπορούσα.
Αυτή μου η αντίδραση με είχε αναγκάσει να κουβαλάω συνήθως 
πολλά ξυπνητήρια στη τσάντα μου και όσο για τις μέρες
που είχα πολλά πράγματα να κάνω
μέσα στη τσάντα μου θα μπορούσε κανείς να βρεί
και δεκα ρωσικού τυπου ξυπνητήρια.
Οπως και να έχει αφού εκτόξευσα το ξυπνητήρι μου όσο πιο μακρια γινόταν
διαπίστωσα πως ο καινούριος μου φίλος με κοιτούσε απορημένος.
Τί; είπα.
Μα καλά γιατί πετάς τα ξυπνητήρια
ενώ θα μπορούσες να κουβαλάς απλά ένα μικρό σφυράκι στη τσάντα σου
με το οποίο θα καταστρέφεις το αντικείμενο αντί να το πετάς.
Ετσι θα αποφύγεις προβλήματα σε περίπτωση
που βρεθείς σε κάποιον εσωτερικό χώρο χωρίς παράθυρα.
Και είχε δίκιο αυτός ο βρωμογιαπωνέζος
είχε δίκιο και ενώ έγραφα στο σημειωματάριο μου
να θυμηθώ να αγοράσω ένα μικρό σφυράκι μονολογώντας είπα:
Εσεις οι Γιαπωνέζοι ώρες ώρες είστε πολύ ευφυείς.
Και αυτός απάντησε:
Δεν είμαι απο την Γιαπωνία.Σου είπα ψέμματα πριν για να φανούν οι απόψεις μου
πάνω στον γιαπωνέζικο πολιτισμό πιο αληθοφανείς απο τις δικες σου.Η αλήθεια είναι πως γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αιθιοπία.
Μόλις μου το είπε αυτό ένα αίσθημα προδοσίας άρχισε να με κυριεύει και κάνοντας ένα βήμα αριστερά άρχισα να ουρλιάζω πως είναι ένας πολύ γαμημένος Γιαπωνέζος και πως για μένα θα ήταν πάντα ένας Γιαπωνέζος με μεγάλα κενά ανάμεσα στα δάχτυλα του αριστερού του ποδιού και πως είναι ένας υποκριτής και πως ήξερα από την αρχή πως δεν έπρεπε να εμπιστευτώ έναν άντρα με πορτοκαλί ζιβάγκο πουλόβερ και πως νόμιζα πως αυτή η σχέση είχε βασιστεί στην ειλικρίνεια.
Έφυγα τρέχοντας και με το που μπήκα σπίτι ήπια μια βότκα για να ισιώσω
αλλά ήταν η πρώτη φορά που ήπια βότκα και μόνο αυτό δεν έγινε.
Η πλάτη μου έγειρε ενενήντα μοίρες ορθή γωνία και
πήρα αμέσως τον ψυχολόγο μου τηλέφωνο
για να μου κάνει αυτές τις ασκήσεις με τις ανάσες τηλεφωνικά μα δεν απάντησε
και μετά πήρα έναν ορθοπεδικό τηλέφωνο μπας και με ισιώσει.
Εγώ:Γιατρέ έχω στραβώσει μπορείς να βοηθήσεις;
Αυτός:Ναι φυσικά,η αφορμή ποια είναι;
Εγώ:Με πλήγωσε μια βότκα.
Αυτός:Κατάλαβα.Πάσχεις από σύνδρομο στέρησης που οφείλεται στην πρόωρη εγκατάλειψη του πατρικού σου προτύπου σε συνδυασμό με αίσθημα κατωτερότητας
το οποίο έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν πήγες ποτέ στη Ρωσία μιας και η βότκα που σε πλήγωσε έχει άμεση σχέση με αυτήν.
Και ενώ μου μίλαγε εγώ ξεκίνησα να ισιώνω μέχρι που επανήλθα στη φυσιολογική κατακόρυφη μου στάση,έτοιμη να βγω πάλι στον έξω κόσμο,τελικά αυτοί οι ορθοπεδικοί είναι οι καλύτεροι γιατροί.
Μα δε βγήκα.
Έχασα μια ολόκληρη μέρα από την ζωή μου για έναν άντρα που δεν άξιζε, 
μια ολόκληρη.
Αλλά όπως και να έχει κοιμήθηκα χαμογελώντας
αν και την επομένη ξύπνησα ευτυχισμένη μεν
αλλά μιλώντας γιαπωνέζικα
προσπαθώντας με μανία να θυμηθώ την προηγούμενη.


Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

απο λύθηκα.

πιο πολύ
παραίτηση το λες παρά απόλυση
έχει σημασία
δεν
το αποτέλεσμα είναι το ίδιο
μερικές φορές δε μπορείς να έχεις τίποτα από τα δύο
συνδυαστικά
το καθένα φαίνεται χειρότερο δηλαδή
δεν τον έχω να με καθησυχάσει
και δεν έχω την δουλειά να σταματήσω να τον σκέφτομαι
βέβαια σε λίγο δε θα έχω
καν τσιγάρα να σκέφτομαι κινηματογραφικά
γενικότερα
τίποτα από τα δύο.

βρέθηκα απολυμενη
η ώρα ήταν δώδεκα
δεν είχα μεθύσει ακόμα
μα βρωμαγε ουισκυ το ξημέρωμα
μα ήταν λές και χώρισα πεντε χρόνια συγκατοίκηση σε σχέση

η απόρριψη είναι ένα αίσθημα βαρύ
και όταν ξημερώνει όλα μοιάζουν πιο βαριά
θα λεγε κάνεις πως
το βάρος των ανθρώπων που κοιμούνται
φορτώνεται σε αυτούς που δεν
και κάνει το δικό τους φορτίο να φαίνεται
τεράστιο
είναι μια μικρή πράξη αλληλεγγύης

όσο εσύ κοιμάσαι εγώ σε ξεφορτώνω
όσο εσύ χαλαρώνεις εγώ πατάω γκάζια
όσο εσύ μεθάς εγώ σε ποτίζω

μα επάνω στο
ξημέρωμα η απόρριψη μοιάζει ασήκωτη
εγώ
που ήθελα αυτή τη συγκεκριμένη δουλειά
που ήθελα αυτό το συγκεκριμένο αγόρι
δεν κρίθηκα καλή σερβιτόρα
δε κρίθηκα καλή ερωμένη
δε κρίθηκα;

ωπα

χα

ας σοβαρευτούμε
είμαι από αυτούς
που δε σβήνουν καλά τα τσιγάρα στο τασάκι
που δεν έχουν τις κατάλληλες λέξεις την κατάλληλη στιγμή
που τον πάγο αν δεν μπορώ να τον σπάσω
βάζω άλλον και ας κοστίζει
είμαι από αυτούς
που λένε την λέξη μαλάκα
μετά από κάθε λέξη μαλάκα
που κερνάνε σφηνάκια επειδή υπάρχουν συμπαθητικοί πελάτες
και υπάρχουν μαλάκες πελάτες επίσης
κι αυτούς δεν τους κερναω ούτε βλέμμα
που φοράω την ίδια μπλούζα τρεις μέρες
γιατί ξέχασα να την αλλάξω
και ξέχασα να κοιτάξω τον καθρέφτη τα μαλλιά μου να χτενίσω
που ξαπλώνουν με το μπουφάν και τα παπούτσια στο κρεβάτι
διαγώνια κι ανάποδα πάνω από το πάπλωμα
επειδή απλά δε βρήκαν λόγο να κοιμηθούν χωρίς αυτά
είμαι από αυτούς
του αγενεις ευγενικούς άνθρωπος
σήμερα όλα μάταια
αύριο όλα με ελπίδα
η χώρα θα πτωχεύσει
οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να καπνίζουν μάλμπορο λάιτ

πρέπει να επιστρέψω τα κλειδιά
στο μαγαζί και θέλω να πάρω πέντε φιλιά παράνομα
πρέπει
δε μαρέσουν τα πρέπει
άστα να πάνε
το μότο της βραδιάς
άστα θα πάνε
το μότο γενικότερα

δε γαμιέται;
όχι δε γαμιέται όχι βαρέθηκα
το δε-γαμιέται είμαστε όλοι αλάνια
μα στη τελική είμαστε μόνο αυτό που αντέχουμε
εγώ δεν άντεξα εκεί
εσύ δεν άντεξες εμένα
στο αφτί θα στάλεγα μα δε μπορώ
είμαι μονάχα εγώ
κι αν δε κάνει προσπάθησα πάθησα
και τώρα είμαι απλά εγώ
ούτε μπαργούμαν ούτε σερβιτόρα
ούτε ερωμένη ούτε φαντασίωση

στο ποτό μου έλιωσαν τα δυο παγάκια
μα είμαι ακόμα ζωντανή
και όσο δεν σέχω
τόσο δεν μέχεις
θα θελα μια αγκαλιά μα οι φίλοι μου μένουν σάλλες πόλεις
μα εσύ μένεις σάλλο σπίτι

δε κρίθηκα
γιατί δεν θέλησα να με κρίνουν
κιαν πρέπει να βρω δουλειά θα βρω
γιατί αν θέλω να αγοράσω τσιγάρα θα αγοράσω
ήμουν καλή
και είμαι
ίσως όχι η καλύτερη
μα δεν έχω και ανταγωνιστικές τάσεις
που πηγάζουν από συνθήκες ανασφάλειας

έχω θέματα
είμαι προβληματική γκόμενα
τρελή ασυνάρτητη αλλοπρόσαλλη ο,τιναναι
αλλά είμαι καλό παιδί
και είμαι μια χαρά ξηγημένη

κι όσο για την δουλειά

αν ακούσεις κάτι πες μου.








Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

(μ)προς (π)ίσως.

ξέρεις
ότι ξέρω ότι ξέρεις ότι ξέρω και
ξέρω
ότι ξέρεις ότι ξέρω ότι ξέρεις
.
πίσω
στα πίσω στα σου στα
πίσω στην κορ υφή την γνωστή
την οικεία αγκαλιά εκείνη σχεδόν θρησκεία
που επέλεξες έμπλεξες και πιστεύεις
πίσω
και δεν θυμάμαι καλά πως
είναι να γυρνάς πια πίσω
αλλά νομίζω ήταν ωραία
στην αρχή
βρωμούσε ασφάλεια
αν ασφάλεια λέγεται ίσως
και οχι όμως.
ασταμάτητα τσιγάρα νευρικότητας
γιατί δεν πήρες αναπτύρες αλλα μπύρες
κοινώς μερική αποτοξίνωση το ένα τσιγάρο
ανάβει απο το προηγούμενο
πίσω στην μυρωδιά στα ινσαίντ τζόουξ σταστεια
στα προγράμματα γάματα σε κάθε
τσακωμό που είναι ίδιος και δεν αλλάζει
και τα ρούχα μπαίνουν σε κοινό πλυντήριο άνετα
στο άνετο σεξ 
της καθημερινής καθημερινότητας
ο άλλος σε ξέρει πια δε χρειάζεται προσπάθεια
και κόπος 
όπως 
με κάποιον που δε σε ξέρει και χρειάζεται προσπάθεια
οι βαλίτσες γεμίζουν και αδειάζουν 
όπως και οι καρδιές αλλά 
αυτό αργείς να το καταλάβεις πιο πολύ μα
κάνει μπαμ αυτό με τις βαλίτσες
και τα ράφια και τις οδοντόβουρτσες πίσω
στο αποπίσω ημικαύλα κάθε σπιθαμή 
και μετά πάλι νεύρα
έβρα σαν εγκεφαλικά κύτταρα
απλωμένα στο σαλόνι
στο κρεβάτι η γνωστή ανάσα σάουντρακ 
της νύχτας καιρό τώρα
Ευτυχία λίγο αλλά και θηλιά μαζί στο λαιμό σου
σαυτον τον λαιμό
τον με ένα επιτηδευμένο καταλάθως σημάδι
του τυπου πάνω στη στιγμή σταμπα σφραγίδα τσεκ
πίσω 

μπρος
στο άγνωστο στο μεταίχμιο
στις φράσεις με χιούμορ κι αν ο άλλος το πιάσει
τέλεια στα μπρος
με ταχύτητα αυξομειώμενη πότε έτσι πότε αλλιώς
με ίλιγγο ναυτία και χανγκοβερ 
οβερ ακούω
νοιώθω ανατριχιάζω και δεν ήξερα
πως αυτό με ανατριχιάζει μπροστά
κιας αδειάζουν σι γά σι γα τα ταπερς που χεις κρατημένα
τις άπειρες στιγμές τρυφερότητας του κάποτε
γλυκιά παρέα όταν ξαπλώνεις μόνος
μπρος με ντροπή και επινόηση
λόγων να μεθύσεις άλλη μια φορά
με φόρα στην ανηφόρα και είναι δύσκολο
να ανέβεις την ανηφόρα μα κάποιες φορές
είναι πιο δύσκολο να ανέβεις την κατηφόρα
ανώμαλη ομαλότητα σε είκοσι τέσσερις ώρες μέσα
τα χαμόγελα σου μειονότητα
μπροστά στα ρομαντικοπονεμενα μάτια
μεθυσμένων πάρτυ και πάρτην εκεί
σε κάτι σκάλες υπόγειες που
ακόμα και τα φώτα δεν έρχονται στις λάμπες
μα εσείς έρχεστε ταυτόχρονα και είναι σπάνιο αυτό
αρα κάτι θα σημαίνει 
ή και όχι τρεις μέρες μετά δε ταιριάζετε
θα σταυροφιλιέστε και θα φιλιέστε 
μόνο στα όνειρα σας ο ένας 
με ένα άλλο γω κι ο άλλος μένα σ ταίρι

(συγνώμη για το κενή γραμμή αλλά γελούσα) μιλούσα
κι έλεγα μπροστά
μη δεν ή καις εικασίες που σου καίνε το κεφάλι
ικεσίες στη σιγουριά μαυτή έχει μετακομίσει
εκεί μπρος που λες πως
σε τριάντα έξι μέρες θα έχω κάνει αυτό 
μα την δωδέκατη μέρα θέλησες εκείνο
και πάλι από την αρχή 
ναρκωτικά που δεν δοκίμασες ακόμα
τραγούδια που δεν ήξερες ότι θα σου αρέσουν
φιλιά που θα πάρεις ξένα μένα τρόπο γαμάτα
μέναν άλλον και με άλλον και με έναν άλλον και
με άλλον μάλλον
μάλωναν οι σκέψεις σου όταν ξύπνησες
το βράδυ έχεις πάρει αποφάσεις
αλλοπρόσαλλες όχι αλλο μπρος λες
πίσω 
μπρος
πίσω
λίγο ερωτικό ακούγεται αυτό
νομίζω με ανάβει μπα ψέμματα

όχι στα δυο βήματα πίσω κι ένα μπροστά
ναι στα δυο βήματα μπροστά κι ένα πίσω
δεν είναι θέμα ταχύτητας ούτε προορισμού
κανείς μας δεν ξέρει που παει άλλωστε
απλά

είναι όλα

θέμα στυλ.




Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

ας σεξουαλ

τώρα τελευταία αυτά που γράφεις έχουν πέσει
μπορεί να έχουν πιο πολύ πέραση
γιατί τους κρυφοκαυλώνεις αλλά
ε
και τι;

και είχε δικιο ρε γαμώτο
λοιπόν


βγήκα έξω
και πήρα μια τζούρα καθαρού αέρα
τα λόγια δεν έχουν καμία σχέση με τα χείλια
ο ιδρώτας δεν έχει καμία σχέση με την μύτη
τα βλέμματα δεν έχουν καμία σχέση με τα μάτια
τα χάδια δεν έχουν καμία σχέση με τα σώματα
η μουσική δεν έχει καμία σχέση με τα αφτιά

οι αισθήσεις δεν έχουν καμία σχέση με τους αισθητήρες άρα

με αυτή τη λογική πορεία

κανείς δεν λείπει σε κανέναν
τίποτα ποτέ δεν έλειψε από κάποιον
ναι αλλά
όχι
λείπει

οι ανικανοποίητοι άνθρωποι
κυκλοφορούν ανάμεσά μας και μερικοί
είμαστε και εμείς
και ζούμε ανάμεσά μας
και ζούμε μέσα μας

πιο πριν πριν πιω
θα ταλεγα καλύτερα
αλλά ο λυρισμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με τις καταχρήσεις
και μαρέσει

μαρέσει αλλα δε φτάνει
τίποτα δε φτάνει

μα αν δεν αγαπηθούμε αν δεν γαμηθουμε
αν δεν μυρίσουμε αν δεν γλύψουμε αν δεν ακουμπήσουμε
αν δεν ακούσουμε αν δεν πούμε
τι;

και πως να τα πούμε αν δεν έχουμε
στόμα αφτιά χέρια μύτη καύλα καρδιά
πως
αρα

εγώ αυτά σκέφτηκα και έδιωξα αυτη τη μεγάλη τζούρα
καθαρού αέρα
και ετοιμαστηκα να βουλιάξω πάλι στον καπνό.


ναι μπορεί να παραειναι σεξουαλικά αυτά που γράφω φίλε
αλλα δεν είναι
γιατι αν οχι καυλωμενοι
πως θα καταφέρουμε
το οτιδήποτε ποτέ;
προτιμώ την βρωμιά παρά τη καθαρότητα.
και μη νομίζεις
μόλις λερωθω απο την κανονικότητα
θα κάνω μπάνιο και θα ξαπλώσω καθαρή στο κρεβάτι μου

με ένα χαμόγελο
γεμάτο πονηριά

και οποιος μπορεί να δει κάτω απο τη σεξουαλικότητα των λέξεων
σημαίνει πως είναι ικανός να δει

και κάτω απο την σεξουαλικότητα των αισθηματων

η αλλιως
σταλήθεια.