Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Χωρίσ Αθηνά.

Στην αρχή
έσκισα το κόκκινο
             το κόκκινο καλτσ on μου
έσκισα
το φόρεμα μου
το με τα λουλούδια
το           φλοραλ
συνέχισα με το τζάκετ μου
ου
αυτό το ξέσκισα τελείως μιλάμε
σκίστηκαν και καμπόσα
απο τα τσιγάρα μου τα άλλα
                              οχι τα εκείνα
και ύστερα
έσκισα το ποτό μου
και       το ποτό
           του ποτού μου
έσκισα
τα πάντα
               τα όλα
                          τους όλους
                                             παντού
με λύσσα γύρω μου
όταν κοίταξα
ήταν σκισμένα τοσοδούλικα
μικρά κομματάκια
και σα πήγα να σκίσω 
                και τα μέσα μου ακόμα
μπροστά σε έναν σκισμένο
καθρέφτη
είδα πως ήταν σκισμένα τα μέσα μου
ήδη
αλλά δε τοχα κάνει εγώ
άλλος
άλλος         το κανε
και ένοιωσα τόσο πόνο και σίχαμα
που μάζεψα απο το πάτωμα
ένα σκισμένο σιγκαρέτο
το κόλλησα με σελοτέιπ 
και το κάπνισα
τρεμάμενος
                   σκισμένος
                                   κόκκινος καπνός
μα λίγο πρίν το τελειώσω

με πήρε ο ύπνος και
πήρε το χαλί το χάλι μου φωτιά
και λιώσαν όλα και κόλλησαν ξανά

μα γω δεν ήμουν πια εκεί
                                     εκεί για να γελάσω.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου