Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Πολιτικο ποίηση.


Έχω μια κούπα με καφέ
στα πόδια μου ανάμεσα,
χέρια παγωμένα κρατάνε
στο δέλτα μου μπροστά.

Κατουράω τον γκόντη σας
κι όλα τα κυριλέ ισον
που σας δίδαξαν τον παστεριωμένο έρωτα.

Κατουράω τη δελόγκα σας,
όλα τα τετράτροχα κωλάδικα
άσπρα μπλε γκλόμπ
που σαβουριάζουν μύτες και μάτια,
σαγόνια ανθρώπινα.

Κατουράω τις οικογένειές σας
που σας καταστρέφουν τ' όνειρο
και κουβαλάν μανιωδώς επίθετα
σπίτια αυτοκίνητα.

Κατουράω τα εβδομαδιαία σας προγράμματα
που μένουν πάντα ίδια
και σας κάναν να μισείτε τις Δευτέρες
και σας κάναν να θρηνείτε τις Κυριακές.

Κατουράω τις κοινωνίες σας
που σας μάθαν να πηγαίνετε
χέρι-χέρι όλοι μαζί παρέα
και να μιλάτε στα τηλέφωνα
πιο πολύ απ'ότι να φιλιέστε.

Κατουράω στα ξανθά σας τα μαλλιά
την διαχρονική αγαμία που σας δέρνει
και είστε όλοι ανοργασμικοί.

Κατουράω τον  ακαδημαϊσμό σας,
το κιτρινιάρικο χριστιανικό σας φως,
τη νηφαλιότητάς σας,
την απλοϊκή σας ορθολογιστικότητα.

Και τώρα που σας κατούρησα
και σκουπίστηκα με τη γραβάτα σας
θα πάω να τελειώσω τον καφέ μου


σα κακή κοπέλα.




Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Μπορ ντε λο.

επικρατεί συγ χυσι 
τεραστίων διαστάσεων
πρωτεύουσας χιλιόμετρα
δε πάτησα 
δε βημάτισα και τόσο
ωστόσο
κάτι μυρίζει κάπου
ελπ
είδα ένα πουλί να τρέχει
τιρκουαζ μάτια γκαύλα κουβαλούσε
κιλά εικοσιαφτα 
αυτά
γιν αν ενώ όλοι κλαίγανε
και τραβούσανε τα αφτιά τους με μανία
και γελαγαγανε κάτω από
κάτω από
κάτω από
κάτω από
ΑΠΟΚΑΤΩ κι από πάνω κι από μέσα
κι απο έξω δεξιά κέντρο αριστερά 
ΦΦΦ
βούλιαξε ο κοσμος όλη μπολη
βούλιαξε η μπολη όλη 
και δεν άλλαξε τίποτα
κι αλλάξανε όλα
κι άλλαξα κι εγώ
κι έκατσα και το γραψα
πήρα το χαρτί τοφαγα
αισθανθηκα λίγο πιο 
περισσότερη κιετσι
χορτασμένη
ξεκίνησα με τα σύννεφα
να γαβγίζω οργασμούς
και για λίγο ένοιωσα 
πως ήμουν αλλου

νου.




















Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Μη δεν.

κάπου έβαλα τον δρόμο μου
σε κάποια τσέπη
                            σε κάποιο μπουφάν
μα τώρα δεν τον βρίσκω
                            μα τώρα τον έχασα
                            μα τώρα μηδέν
                            και τώρα
πρέπει να φτιάξω
άλλον θαρρώ

μα θάρρος     δεν έχω
μα θράσος     δεν έχω
μα θαθελα
ναχα κιαν είχα
να φτιαχνα κανα καινούριο

και λίγο πριν πάρω τη βαλίτσα μου
στο αριστερό μου χέρι και να μπω

να τον ξαναχάσω.



Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Σαντέ.λος.

Τις νύχτες τα
                       γα  λ
                             ματα
ξυπνούν
κι απο τις           πλατείες      φεύγουν.
Τα περι           στέρια              παίζουν.
μετα                στέρια
πόκερ και        
                            κ
                           ου
                             τ
                           σο
                                στα οδο στρω ματα.
Ταδεσποτα 
ελ    έγχουν
τ      η        ν
κατασταση,           και με διμοιρίες
σ
 α
  ρ
   ω
    ν
     ο
      υ
       ναι τη μπόλη,
ο     κ
ι      α
π     τ
ο     ο     ι
λ     ι      ε
υ     κ     ςτέλνουν φιλιά

ημια                                         στηναλλη,
                 κιολεσμα  ζί
                 σε μένα
                 που κοιτ   άω
                 και καπν  ίζω                         ,
                                               
και καπνίζω που κοιτάω σε εμένα κιολεσμαζί
                                                            στις νύχτες
                                                                            π
                                                                           ο
                                                                          υ
                                                                         κ
                                                                        α
                                                                       π
                                                                      ν
                                                                     ι
                                                                    ζ
                                                                   ω
                                                                  καισε
                                                                 σ
                                                                κ
                                                               ε
                                                              φ
                                                             τ
                                                            ο
                                                           μ
                                                          α
                                                         ι
                                                        .
                                                       .
                                                      .

                                        


                           

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Χωρίσ Αθηνά.

Στην αρχή
έσκισα το κόκκινο
             το κόκκινο καλτσ on μου
έσκισα
το φόρεμα μου
το με τα λουλούδια
το           φλοραλ
συνέχισα με το τζάκετ μου
ου
αυτό το ξέσκισα τελείως μιλάμε
σκίστηκαν και καμπόσα
απο τα τσιγάρα μου τα άλλα
                              οχι τα εκείνα
και ύστερα
έσκισα το ποτό μου
και       το ποτό
           του ποτού μου
έσκισα
τα πάντα
               τα όλα
                          τους όλους
                                             παντού
με λύσσα γύρω μου
όταν κοίταξα
ήταν σκισμένα τοσοδούλικα
μικρά κομματάκια
και σα πήγα να σκίσω 
                και τα μέσα μου ακόμα
μπροστά σε έναν σκισμένο
καθρέφτη
είδα πως ήταν σκισμένα τα μέσα μου
ήδη
αλλά δε τοχα κάνει εγώ
άλλος
άλλος         το κανε
και ένοιωσα τόσο πόνο και σίχαμα
που μάζεψα απο το πάτωμα
ένα σκισμένο σιγκαρέτο
το κόλλησα με σελοτέιπ 
και το κάπνισα
τρεμάμενος
                   σκισμένος
                                   κόκκινος καπνός
μα λίγο πρίν το τελειώσω

με πήρε ο ύπνος και
πήρε το χαλί το χάλι μου φωτιά
και λιώσαν όλα και κόλλησαν ξανά

μα γω δεν ήμουν πια εκεί
                                     εκεί για να γελάσω.