Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Ειμεθισμένη.

Αραγε σα μεθάς τι κάνεις;
Το θυμάσαι τονομά μου 
ή ρωτάς άλλα και μαθαίνεις;
Κι άραγε μεθάς με ουίσκια σκότς και τέτοια
ή σε κερδίζει το φεγγάρι;

Την αγκαλιά μου μεθυσμένος την θυμάσαι
και το άρωμά μου θα το αναγνώριζες
εύκολα πιστεύεις;
Άραγε σα μεθάς
με ψάχνεις ή με διώχνεις
και θα με φίλαγες με αυτό το στόμα
γεμάτο αλκοόλ τσιγάρο;

Άραγε μεθάς ποτέ για μένα
ή ερωτεύεσαι μπλουζάκια τιραντέ;
Τόνομα μου μωρό μου το θυμάσαι
σα μεθάς και το ψευδίζεις μεθυσμένος
ή ξεγυμνώνεις με τα μάτια σου;

Την γεμίζεις την ατζέντα κάθε βράδυ
ή θα ευχόσουν να ήταν η πλάτη μου
το πρώτο πρωινό
φωτογραφικό σου ντοκουμέντο;

Σύντομα θα πιεις και πάλι,
ας είναι αυτό το ποίημα μου
παγάκι στο ποτό σου.

Πάρτο με το στόμα σου
και δώστο σε μια άλλη
ή άστο εκεί να λιώσει

και πιες με μονορούφι.












ο μόνος
λογος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου