Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Δε ξέρω πως πληρώθηκες.


μας πέσαν από τους τοίχους 
τα χαμόγελα 
που έδινες 
χέρι χέρι και 
μπέσα 
μέσα στον ύπνο μου
και κρέμασα τα φρύδια σου
αλλά τι να κάνω κι εγώ

και τα βράδια διαλύονται
σκοτώνονται
που πήγε η αδιάφθορη
στον έρωτα δοσμένη
αφοσίωση ολοδικιά σου μια
πλην πλέον

και μου γεμίζεις
τις νύχτες με ποτά για να ξεχάσω
εγώ και τα λαϊκά τραγούδια
που τόσο σιχαινόμασταν
και τόσο στίχο στίχο
γράφουν ποίηση
καλύτερη από τη καλύτερη δική μας
καζίνο και πούρα

και κοίταξε τι ωραία που πέφτω
τι ωραία που πέφτω
τι ωραία
που πέφτω

δεν ξέρω πως πληρώθηκες
γιατί είσαι και καλός
αλλά να ξέρεις

πίσω από κάθε σημαντικό άντρα
μια δυναμική γυναίκα


πέφτει,





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου