Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Οχι,παραμύθια.


Τα πιο μοναχικά παιδιά
αγαπάνε τα πιο παιδικά παραμύθια.
Έτσι κι εγώ είπα να του διηγηθώ ένα.
Το παραμύθι πήγαινε κάπως έτσι

φτωχός,παλάτι,πύργος
δράκος,πριγκίπισσα,γάμος
και επειδή ξάναψα
που τον είδα έτσι κοιμισμένο
το έτρεξα λίγο 
στην πρώτη νύχτα που τα βρήκανε.

Ο πρίγκιπας την πετάει στο κρεβάτι
βγάζει τα παντελόνια του
-αυτός να μην ξυπνάει-
την γδύνει και ξαπλώνει πάνω της
της γλύφει τον λαιμό
-αυτός να μην ξυπνάει-
και μπαίνει
και μπαίνει μέσα στην πριγκίπισσα
και αυτή να ουρλιάζει σεξουαλικά στο αφτί του
"σ' ευχαριστώ που με έσωσες"
-αυτός να μην ξυπνάει-
μετά βαρέθηκα
τον πήρα αγκαλιά ενώ κοιμόταν

και σκέφτηκα τα υπόλοιπα
καλά ήταν.
Αφιερωμένο

στα αγόρια που αγαπάνε όλα τα κορίτσια

και στα κορίτσια που αγαπάνε όλα τα αγόρια.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου