Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

συναισθηματικός ο καμικάζι





Οταν με νοιάζει το τι καιρό θα κάνει αύριο. 
Το φως και οχι ο ήλιος.Η ένταση και όχι η μουσική.Η ζάχαρη και οχι ο καφές. 
Το να κοιμάμαι όποτε θελω,για όσο θελω,ξυπνόντας όποτε θελω. 
Το κοινό όχι η συναυλία. 
Το επίθετο και όχι το όνομα.Τα παγάκια και όχι το αλκοόλ.Το περιτύλιγμα και όχι το δώρο. 
Οταν με νοιάζει τι θα αγοράσω αύριο απο το σούπερ μάρκετ. 

Μακάρι όλα αυτά να έφταναν για να εξοντώσω τους εφιάλτες μου. 

Αν πλένω τα δόντια μου και μετά θέλω να καπνίσω 
είναι μόνο δικό μου πρόβλημα,βέβαια. 

Βρε΄συ. 

Οταν σε χάνω, δεν μπορώ να γράψω. 
Οταν σε βρίσκω, μπορώ αλλά δεν θέλω. 
Οταν σε αφήνω, δεν μου χρειάζεται. 
Οταν με αφήνεις,το αποφεύγω. 
Μόνο όταν σε ξεχνάω γίνεται δουλειά. 

Μου φωνάζεις στο αφτί πως 
είσαι κι εσύ ενας συναισθηματικός καμικάζι, 
και πως σου μένουν μόνο μερικά λεπτά. 

Ασε με να χαμογελάω, 
γιατί βόμβα δεν είχες πάνω σου,ποτέ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου